Trotse ma: ‘Ik vind het geweldig!’

08/08/2021 01:54 – Terence Oosterwolde

Deborah Fränkel-Leckie en echtgenoot Eddy met hun speciale Olympische T-shirts.

Deborah Fränkel-Leckie en echtgenoot Eddy met hun speciale Olympische T-shirts.  

PARAMARIBO – Het is na middernacht in Suriname wanneer haar zoon als vierde over de finish gaat. Vanaf dat moment staat de telefoon van Deborah Fränkel-Leckie roodgloeiend. Zoveel telefoontjes dat ze de belangrijkste call mist, die van haar zoon Jaïr Tjon En Fa, die bij zijn debuut op de Olympische Spelen in de finale als vierde eindigde op het onderdeel keirin.

“… Trots, trots, echt trots”, stamelt Fränkel-Leckie wanneer
ze de Ware Tijd zo een drie kwartier na de race te woord
staat. “Ik had niet verwacht dat Jaïr op dit onderdeel zo succesvol
zou zijn … ik vind het daarom geweldig.” De verrassing ligt in het
feit dat haar 27-jarige zoon het sterkst is op de 200 meter sprint.
Op zijn favoriete onderdeel werd hij woensdag dertiende
overall.

De switch moest daarna worden gemaakt naar de keirin. “Ik zei
hem ga ervoor, geniet ervan, maar vergeet niet wat ik je altijd zeg
… veiligheid op de eerste plaats.” De keirin is totaal niet het
favoriete baanonderdeel van de moeder. Dat heeft allemaal te maken
met ervaringen die ze heeft meegemaakt. “Maar ik heb met mezelf
gesproken; hij is nu ook ouder en sterker. Ik zei hem daarom: ‘je
gaat het maken’.”

Het werd een lange zaterdag en zondag voor de familie, één die
werd afgesloten met de vierde plaats in de finale, de hoogste
notering voor Suriname op de Olympische Spelen sinds de Barcelona
Games van 1992 toen Anthony Nesty brons won op de 100 meter
vlinderslag. “Hij heeft Suriname op de kaart gezet. Je kan je niet
voorstellen van waar ik allemaal appjes en telefoontjes krijg. Ik
weet zelf niet welke ik moet beantwoorden.”

Fränkel-Leckie raakt niet uitgesproken over de prestatie van
haar zoon. “Hij heeft er naartoe geleefd. Hij heeft er vreselijk
naar uitgekeken.” Ze zegt dat het ‘jaartje corona’ – de Spelen
hadden in 2020 moeten worden gehouden, maar vanwege de
Covid-19-pandemie werden ze met een jaar uitgesteld – totaal geen
impact op hem heeft gehad. “Ik ben heel trots op hem, supertrots.
Hij heeft niet opgegeven. Hij is doorgegaan. Dat zag je ook in zijn
races. Hij is een fighter … dat heeft hij van zijn
moeder”, zegt ze lachend.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Source