‘Geef een hengel meki a go kisi en eygi fisi’

08/08/2021 10:04 – Valerie Fris

Robby Berghout

Robby Berghout  

PARAMARIBO – Robby Berghout, voorzitter van buurtvereniging Stiwewa voor Winti Wai, Pontbuiten, Ephraïmzegen en Ramgoelamweg en hun aangrenzende wijken, noemt de organisatie één van de meest actieve welzijnsverenigingen in Suriname. 43 jaar geleden begonnen als Stichting Welzijn Wintiwai wordt die vooral draaiende gehouden door de
ongeveer zeventig vrijwilligers tussen de veertien en tachtig jaar. De
stichting is intussen omgezet in een vereniging. Deze maand vindt de
oplevering plaats van haar tweede eigen buurthuis in Winti Wai.

Het buurthuis wordt volledig gesponsord door het bedrijf PPG, de
moedermaatschappij van verfbedrijf Varossieau, en heeft 82.000 US
dollar gekost. Stiwewa mag voor projecten ook rekenen op sponsors
zoals Witboi, Fernandes en Kuldipsingh. Een vaste donateur voor
structurele steun is bureau Nederland van Stiwewa. “Onze jaarlijkse
vakantieschool is de grootste in zijn soort in Suriname. Van
maandag tot en met zondag worden driehonderd tot vierhonderd
kinderen, zes weken tussen acht uur ‘s morgens en zeven uur ‘s
avonds beziggehouden met sport, spel en educatie. Ze krijgen ook
eten en drinken. Als ze thuis aankomen, kunnen ze gelijk naar
bed.”

Berghout: “We hebben verschillende afdelingen binnen de
vereniging onder meer voor vrouwenzaken, jongeren, seniorenburgers,
mensen met een beperking en onderzoek en planning. Wij werken
gestructureerd. Alles wat we doen is te vinden in ons beleidsplan.
Om dit uit te voeren hebben wij 2.500 mensen geïnterviewd middels
een lijst met 62 vragen. Er is vooraf dus gedegen onderzoek
geweest. Inclusief voorbereiding heeft het tot stand komen van het
plan ongeveer een jaar geduurd.”

Hij licht er de vrouwenafdeling uit. “Die zorgt voor versterking
van werkloze moeders door ze zelfvoorzienend te maken door hen te
leren hoe ze kunnen produceren, bijvoorbeeld planten, kleren
stikken en zeep en slippers maken. Op een gegeven moment kunnen ze
dan zelf geld verdienen hiermee.” De voorzitter maakt mee dat veel
mensen niet kunnen voorzien in de meeste essentiële dagelijkse
behoefte. “Zo zijn er zijn mensen die soms geen eten hebben. We
ondersteunen niet met geld, tenzij het om een heel dringend geval
gaat. Wij geloven erin dat je niet iemand een vis moet geven, maar
de hengel meki a go kisi en eygi fisi.”

Op 12 augustus zal er samen met strategische partners een
Zoomconferentie worden gehouden om de buurt leefbaarder en
veiliger te maken. “We zullen praten over armoede, criminaliteit,
slechte wegen en gebrek aan sportfaciliteiten”, vertelt Berghout.
Trots op wat Stiwewa tot nu bereikt heeft, klinkt duidelijk door in
zijn stem als hij vertelt over haar verworvenheden. “Zo hebben we
scholen geholpen om het slaagpercentage te verbeteren van 48 naar
90 procent. De achterstand van de leerlingen hebben wij verholpen
door bijlessen en huiswerkbegeleiding te geven. Ook hebben wij
leerkrachten getraind hoe om te gaan met moeilijk handelbare,
ongeïnteresseerde en agressieve leerlingen. De dertig scholen
binnen ons gebied worden een paar keer per jaar geholpen aan
benodigdheden zoals computers, meubilair en krijt.”

Eén van de problemen die is ontstaan door Covid-19 is dat
leerkrachten en leerlingen moeilijk online kunnen meedoen. “Heel
weinig mensen uit de buurt hebben een (goedwerkende) mobiele
telefoon of laptop, terwijl je die wel nodig hebt voor online
onderwijs en andere activiteiten. Daarom zijn onze activiteiten
door Covid-19 enigszins vertraagd”, zegt Berghout. Zijn
betrokkenheid met de mensen van de buurt komt omdat hij – zoals het
zelf zegt – een ‘ke pôti boy‘ is geweest. “Ik ben een
plantagejongen en mi pina wreed tu. Eerst woonde ik in
Commewijne en daarna in de buurt Van Dijk. Mijn vader was een
eenvoudige timmerman en later werd hij aannemer. Ik heb toen
ontdekt dat je zonder papieren niet vooruitkomt: wil je het maken,
dan moet je studeren.”

Hij pakte de studie op en heeft twee universiteiten bezocht. Hij
studeerde notarieel recht en bedrijfskunde en zegt topposities te
hebben bekleed in Nederland. Tien jaar geleden besloot hij naar
Suriname terug te keren. “Ik heb mezelf uit de situatie gewerkt,
maar ik weet wat pina betekent. En dat is mijn motivatie
om de mensen uit de buurt te helpen”, zegt Berghout. Voor hij naar
Nederland vertrok 25 jaar geleden was hij al voorzitter van
Stiwewa. Toen hij terugkwam werd hem gevraagd die positie weer in
te vullen. “De noodsituatie van de mensen heeft me aangemoedigd. Ik
ben heel erg blij als ik mensen uit de put kan halen. Ik voel me
gelukkig.”

Share on Facebook    

Source