COLUMN: Verliezers

13/08/2021 14:00 – Reflectie

Iwan Brave

Iwan Brave  

Als ik zou zeggen ook maar een greintje geschokt te zijn van Astrid Roemers lofzang voor Bouterse, zou ik hypocriet zijn. Als Roemer hem ‘moedig’ vindt en voor hem een ‘standbeeld’ voorspelt, is dat haar vrije mening, waarvan ik niet wakker lig, laat staan van opkijk. Iedereen weet waar ik persoonlijk sta als het gaat om Desi Bouterse en de betekenis van zijn rol voor Suriname. Hij moet maar eens oprecht zijn excuses aanbieden voor zijn bloedige dictatuur en de verscheuring van de natie als erfenis daarvan. Mogelijk ben ik dan enigszins bereid aan te horen waarom hij zo een ‘grote revolutionaire leider’ is.

Bouterse is ongetwijfeld onze ‘dominantste  persoon’ in de
afgelopen veertig jaar. Zeg gerust de vorige eeuw en wie weet ook
van deze eeuw. Niets schokkends aan zulke visie of bewieroking.
Maar Roemer glijdt tragisch uit door het ‘niet bewezen’ te achten
dat Bouterse een medemoordenaar is, ondanks het ‘zeer uitvoerige en
gedetailleerde’ vonnis van de krijgsraad. Dan jaag je niet alleen
de ‘machtige nabestaandenlobby’ in het harnas, maar iedereen die de
rechtsstaat koestert. Vrije meningsuiting is een ‘hoogste goed’ van
de rechtsstaat, en niet andersom.

Roemers miskenning van de onafhankelijke rechtsspraak kan
aanmoedigen tot anarchie van hen die het niet nauw nemen met
gewaarborgde eerlijke berechting. Als je niet gegrond aannemelijk
kan maken dat het een ‘heel erg politiek’ vonnis is, dan is
wijselijk zwijgen goud waard. Het strafrechtelijke tij voor
Bouterse keert als een modderstroom. Wie met een blinde vlek voor
zijn misdaden in de bres springt voor hem, wordt onvermijdelijk
bedolven. Geen koninklijke prijsuitreiking voor Roemer en daarmee
geen ‘Surinaams-Nederlandse’ literatuur in het Belgisch zonnetje.
Een overschaduwd ’emancipatoire moment’. Dankzij Bouterses hoofdrol
is Suriname een aanhoudende macabere loterij met als slagzin:
‘Bij ons zijn er alleen maar verliezers’.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Source